Achtbaan

“U heeft kanker.”

Ik houd absoluut niet van achtbanen, maar ik zat erin voor ik er erg in had. In korte tijd staat mijn leven op zijn kop. Gaat dit over mij?

Veel narigheid ging onze deur voorbij. Mijn man Continue reading

Buigen

Een poos geleden ging ik met een hulporganisatie naar Roemenië. Het zou een bemoedigingsreis worden voor de mensen daar. Het werd een bemoedigingsreis voor mezelf! Ik heb eerder al gedeeld dat ik lang worstelde met mezelf.

Ik deed zo moeilijk Continue reading

De bloedvloeiende vrouw

Laatst las ik in het boek: ‘Laat je bevrijden’ van Charles Martin het volgende: ‘We lijden allemaal aan “bloedverlies”.’

Deze woorden raakten me intens.

De schrijver zei dit naar aanleiding van een verhaal uit de Bijbel.

De vrouw in dat Continue reading

Tot bloei komen!

Lang heb ik er over gedaan om tot bloei te komen.
Ik vond het veiliger om in de knop te blijven. Maar ik bedacht: is daar de knop uiteindelijk wel voor bedoeld? Mist het dan niet zijn doel?
Een knop Continue reading

Verdronken

Als klein kind ben ik weleens bijna verdronken. Mijn broer heeft mij toen gered. Ik was zomaar het water ingesprongen zonder dat ik kon zwemmen. Ik was niet bang. Niet eens geschrokken.

In mijn verdere leven ken ik dat verdrinken Continue reading

Ingewikkeld

Soms vind ik mezelf zo ingewikkeld! Zucht….niet te volgen.
Ik kan zo moeilijk doen.

Dit klinkt eigenlijk best negatief. Dat moet ik zo misschien niet zeggen, want dan haal ik mezelf naar beneden. En dat is niet de bedoeling.

Ik Continue reading

Pittig

Het leven vind ik soms best pittig. In mijn hoofd is het zelden rustig. Ik probeer overal een antwoord op te krijgen. Dat kost me heel veel energie. Alsof ik met slippertjes in rul zand naar boven wil lopen. Ik Continue reading

Zijn licht doorgeven

Jezus vraagt mij om Zijn Licht te verspreiden. Om mijn lamp niet te verstoppen, niet onder de tafel te zetten.

Verspreiden kun je misschien ook omschrijven als weerspiegelen. Dat vind ik soms best lastig. Hoe kan ik Gods licht weerspiegelen Continue reading

Op doorreis

In de Stille Week voor Pasen werd ik weer sterk bepaald bij de eindigheid van het leven.
Mensen om me heen die een geliefde verloren. Ook in de gemeente veel sterfgevallen, weliswaar van oudere zusters en broeders, maar toch.
Herinneringen Continue reading

Een immense omhelzing

Onlangs las ik een overdenking van Elisabeth van Zijl (Vrij om te Leven) over het aangezicht van God. Dit stuk raakte mij.
Ik citeer enkele stukjes uit haar overdenking:
‘Als je iets verheft, je gezicht verheft, dan til je het Continue reading